Lunes ng umaga nang dumating ang maikling message galing sa accountant namin. May 2 numero raw ang iisang invoice. Kalakip ang litrato ng screen, kung saan magkaiba ang numerong nasa listahan at ang numerong naka-print sa PDF.
Matagal nang napagkasunduan kung paano binubuo ang numero. Ang code ng branch, ang taon, tapos ang running count. Bumabalik sa 1 ang count kapag nagpalit ng taon. Isang linya lang ito kapag isinulat sa papel, at isang linya nga lang ito sa spesipikasyon.
Pero sa loob ng software, ang isang linyang iyon ay nakasulat sa 2 lugar. Isa sa parteng nagse-save ng dokumento. Isa pa sa parteng bumubuo ng listahan at ng CSV export. Hawak ng una ang numerong binuo nito; ang pangalawa ay binubuo itong muli mula sa mga piraso sa tuwing hihingin.
Noong isang buwan, nagdagdag kami ng 2-character na marka sa gitna ng numero para mapaghiwalay ang uri ng dokumento. Ang parteng nagse-save lang ang binago ko. Ang listahan ay patuloy na tumakbo sa patakarang luma pa.
Walang lumalabas na error. Tama ang hugis ng parehong numero. Ang isa ay sumusunod sa bagong patakaran, ang isa naman sa luma, at parehong ipinapakita nang may parehong tiwala. Ang accountant ang nakapansin, 6 na araw ang lumipas.
43 dokumento ang naapektuhan. Tama ang mga halaga; ang numero lang ang naligaw. Pero ang invoice na naligaw ang numero ay hindi mapagtutugma. Sa accounting, sunod-sunod muna ang numero bago pa tingnan ang halaga.
Nang simulan ko ito, may nakita akong mas malala. Ang patakaran sa pagbalik ng count sa 1 ay nasa 2 lugar din. Sa parteng nagse-save, bumabalik ito kapag nagpalit ng taon; sa nightly job na pumupuno ng butas sa serye, hindi. Swerte lang na hindi pa tumatakbo ang job na iyon ngayong taon.
May 2 paraan para itama ito. Ayusin ang 2 lugar, o gawing 1 ang 2 lugar. 30 minuto ang una, 2 araw ang pangalawa. Sa unang pagkakataon, 30 minuto talaga ang gusto mong piliin. Ngayon, ang 2 araw ang pinili namin. Iisang lugar na lang ang gumagawa ng numero, at binabasa na lang ng listahan ang ginawa roon.
Ganitong klase ng palpak, wala akong maisusulat kahit isang dahilan. Alam kong nasa 2 lugar ang iisang patakaran, dahil ako mismo ang naglagay noon. Alam ko, at nagmamadali ako noon. Hindi ko na maalala kung ano ang minamadali ko.
Nang ipadala ko ang buong kuwento sa engineer sa panig ng KAZENA, ang sagot ay may isa pang lugar na ganoon din ang hugis: ang numero ng resibo. Wala pang sintomas doon, pero walang dahilan para hintayin iyon. Ngayong linggo, isasama rin namin iyon sa iisang lugar.
Habang nasa 2 lugar ang isang patakaran, may taong kailangang tumandaan kung alin doon ang totoo. Hindi tumatandaan ang tao. Nakalimutan ko sa loob ng 3 linggo. Hindi nakakalimot ang software, at kapalit niyon ay patuloy nitong isinasagawa nang tapat ang luma.
May nakadikit na papel ngayon sa pader ng opisina: saan ginagawa ang value na ito? Hindi ito ang klase ng papel na gusto kong dumami, pero bilang alaala ng linggong muli naming pinagtugma ang 43 dokumento, iiwan ko muna ito roon.